Isaiah

Isaiah preaches against Judah’s pride and idolatry, announces exile, and pours out promises of a child-king, a suffering servant, and a new creation. The Holy One of Israel both judges and redeems.

Author: Isaiah son of Amoz
Date: c. 740–680 BC
Theme: Judgment and the hope of the Servant and the coming King.
Key verses: Isaiah 6:1-8; Isaiah 9:6-7; Isaiah 53:5-6
Clementine Vulgate

Isaiah 35

1[Ltabitur deserta et invia, et exsultabit solitudo, et florebit quasi lilium. 2Germinans germinabit, et exsultabit ltabunda et laudans: gloria Libani data est ei, decor Carmeli et Saron; ipsi videbunt gloriam Domini, et decorem Dei nostri. 3Confortate manus dissolutas, et genua debilia roborate. 4Dicite pusillanimis: Confortamini, et nolite timere: ecce Deus vester ultionem adducet retributionis; Deus ipse veniet, et salvabit vos. 5Tunc aperientur oculi ccorum, et aures surdorum patebunt; 6tunc saliet sicut cervus claudus, et aperta erit lingua mutorum: quia sciss sunt in deserto aqu, et torrentes in solitudine; 7et qu erat arida, erit in stagnum, et sitiens in fontes aquarum. In cubilibus, in quibus prius dracones habitabant, orietur viror calami et junci. 8Et erit ibi semita et via, et via sancta vocabitur: non transibit per eam pollutus, et hc erit vobis directa via, ita ut stulti non errent per eam. 9Non erit ibi leo, et mala bestia non ascendet per eam, nec invenietur ibi; et ambulabunt qui liberati fuerint. 10Et redempti a Domino convertentur, et venient in Sion cum laude, et ltitia sempiterna super caput eorum: gaudium et ltitiam obtinebunt, et fugiet dolor et gemitus.]

Clementine Vulgate (1592). Public domain or openly licensed historic text.