Psalms
The Psalter is Israel’s hymnbook: lament, praise, thanksgiving, royal psalms, and wisdom. It trains the heart to speak to God in trouble and in joy, and it points ahead to the Messiah.
Clementine Vulgate
Psalms 139
1In finem. Psalmus David. 2[Eripe me, Domine, ab homine malo; a viro iniquo eripe me. 3Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prlia. 4Acuerunt linguas suas sicut serpentis; venenum aspidum sub labiis eorum. 5Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos: 6absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum; juxta iter, scandalum posuerunt mihi. 7Dixi Domino: Deus meus es tu; exaudi, Domine, vocem deprecationis me. 8Domine, Domine, virtus salutis me, obumbrasti super caput meum in die belli. 9Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori: cogitaverunt contra me; ne derelinquas me, ne forte exaltentur. 10Caput circuitus eorum: labor labiorum ipsorum operiet eos. 11Cadent super eos carbones; in ignem dejicies eos: in miseriis non subsistent. 12Vir linguosus non dirigetur in terra; virum injustum mala capient in interitu. 13Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum. 14Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.]
Clementine Vulgate (1592). Public domain or openly licensed historic text.