Isaiah
Isaiah preaches against Judah’s pride and idolatry, announces exile, and pours out promises of a child-king, a suffering servant, and a new creation. The Holy One of Israel both judges and redeems.
Clementine Vulgate
Isaiah 20
1In anno quo ingressus est Thathan in Azotum, cum misisset eum Sargon, rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam: 2in tempore illo locutus est Dominus in manu Isai, filii Amos, dicens: Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens nudus et discalceatus. 3Et dixit Dominus: [Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus, trium annorum signum et portentum erit super gyptum et super thiopiam; 4sic minabit rex Assyriorum captivitatem gypti, et transmigrationem thiopi, juvenum et senum, nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ad ignominiam gypti. 5Et timebunt, et confundentur ab thiopia spe sua, et ab gypto gloria sua. 6Et dicet habitator insul hujus in die illa: Ecce hc erat spes nostra, ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos a facie regis Assyriorum: et quomodo effugere poterimus nos?]
Clementine Vulgate (1592). Public domain or openly licensed historic text.